Σύμφωνα με το Bitcoin Magazine, το χρηματοοικονομικό σύστημα που βασίζεται στο χρέος έχει φτάσει σε ακραία επίπεδα.
Από τη μία, οι ΗΠΑ ξεπέρασαν το ορόσημο του εθνικού χρέους των 35 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο μεταφράζεται σε ένα βάρος 104.000 δολαρίων για κάθε Αμερικανό πολίτη.
Από την άλλη, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO) εκτιμά ότι οι ομοσπονδιακές δαπάνες για το 2024 θα ανέλθουν στο 24,2% του ΑΕΠ.
Αυτή η απόκλιση μεταξύ υπερβολικών δαπανών και διογκούμενου χρέους θέτει την οικονομία σε ένα στενό μονοπάτι.
Είναι εξαιρετικά απίθανο η αμερικανική κυβέρνηση να επιλέξει τη μείωση των δαπανών, αφού οι περισσότερες από αυτές αφορούν κοινωνικά προγράμματα, συντάξεις και τον στρατό.
Ο τελευταίος, μάλιστα, είναι ο βασικός παράγοντας που υποστηρίζει το δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα.
Αυτό συνεπάγεται περαιτέρω επέκταση του ισολογισμού της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), με τρεις περικοπές επιτοκίων κατά 0,25% ήδη να έχουν προβλεφθεί για φέτος.
Ως αποτέλεσμα, περιουσιακά στοιχεία όπως οι μετοχές, ο χρυσός και το Bitcoin αναμένεται να αυξηθούν ξανά.
Στη ρίζα αυτής της δυναμικής βρίσκεται το ζήτημα της εγκυρότητας της πληροφορίας.
Όπως αναμένεται από το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας των ΗΠΑ να αναθεωρήσει προς τα κάτω τα στοιχεία απασχόλησης κατά έως και ένα εκατομμύριο θέσεις μεταξύ Απριλίου 2023 και Μαρτίου 2024, η διαφθορά της πληροφορίας είναι ορατή ακόμη και με τις κεντρικές τράπεζες.
Εάν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μπορεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος M2 κατά 27% το 2020-21, τότε το ίδιο το χρήμα χάνει την πληροφοριακή του συνοχή.
Γι’ αυτό οι επενδυτές στρέφονται σε μετοχές, χρυσό και Bitcoin. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία γίνονται μέσα αποθήκευσης αξίας επειδή το νόμισμα χάνει την ικανότητά του να μεταδίδει αξιόπιστα αξία.
Το πρόβλημα είναι ότι φορολογούνται ως μέσο για να περιοριστεί η ταχύτητα εξόδου από το κεντρικό τραπεζικό σύστημα.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το Bitcoin, ένα μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που είναι ταυτόχρονα αποθήκη αξίας αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως μέσο για καθημερινές συναλλαγές.
Το ερώτημα που τίθεται, λοιπόν, είναι εάν ένα νομικό πλαίσιο που απαλλάσσει τις συναλλαγές μικρής αξίας με Bitcoin από την ομοσπονδιακή φορολογία είναι βιώσιμο.
Για να κατανοήσουμε τον ρυθμιστικό δρόμο προς τα εμπρός, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε πώς χρησιμοποιείται συνήθως το Bitcoin.
Η σύγκριση της χρήσης του Bitcoin με τη χρήση του παραδοσιακού νομίσματος προσφέρει μια σαφέστερη εικόνα του αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρακτικό νόμισμα ή αν θα θεωρηθεί απειλή για το τρέχον νομισματικό σύστημα.
Παρά τις λύσεις κλιμάκωσης επιπέδου 2 όπως το Lightning Network, όσο περισσότερο χρησιμοποιείται το BTC, τόσο μεγαλύτερο είναι το φορτίο στο κύριο δίκτυο του Bitcoin, καθώς οι εξορύκτες επεξεργάζονται τα μπλοκ συναλλαγών.
Ως αποτέλεσμα, η αυξημένη δραστηριότητα στο δίκτυο δημιουργεί μεγαλύτερη τριβή, με συνέπεια την αύξηση των τελών για κάθε συναλλαγή με Bitcoin.
Σε ανεπτυγμένες χώρες όπως η Αυστραλία, η χρήση κρυπτονομισμάτων για πληρωμές ήταν συνήθως ελάχιστη.
Αυτό είναι αναμενόμενο, καθώς οι άνθρωποι χρειάζονται ισχυρά κίνητρα για να απομακρυνθούν από υπάρχουσες λύσεις πληρωμών, οι οποίες είναι ήδη άμεσες και βολικές.
Στο καλύτερο σενάριο, οι συναλλαγές με Bitcoin αφορούν κυρίως τρίτους που διευκολύνουν τις συναλλαγές BTC χρησιμοποιώντας παραδοσιακό νόμισμα.
Παράδειγμα αποτελεί η πλατφόρμα Bitcoin Strike, η οποία χρειάστηκε να αποχωριστεί τον θεματοφύλακα Prime Trust καθώς τελικά κατέθεσε αίτηση πτώχευσης.
Αντίθετα, η σπανιότητα του Bitcoin το καθιστά λιγότερο ελκυστικό για χρήση σε ένα σύστημα που βασίζεται στο χρέος.
