Ο αναπληρωτής διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας, People’s Bank of China, Lu Lei, ανέδειξε πρόσφατα στο βιβλίο του δύο επιδραστικές μορφές της νομισματικής οικονομικής που αξίζουν βαθύ σεβασμό: τον αείμνηστο Ρόμπερτ Μαντέλ και τον μυστηριώδη Satoshi Nakamoto. Σύμφωνα με την CoinGape, ο Μαντέλ, παρά την πρωτοποριακή του δουλειά πάνω στις περιοχές με κοινό νόμισμα, δεν κατάφερε να υλοποιήσει την «ουτοπία του δολαρίου» που οραματίστηκε.
Από την άλλη πλευρά, το Bitcoin, που αρχικά σχεδιάστηκε ως ένα επαναστατικό νόμισμα, εξελίχθηκε σε ένα ψηφιακό περιουσιακό στοιχείο υψηλής αξίας, απομακρυνόμενο από τον αρχικό του ρόλο ως μέσο καθημερινής συναλλαγής.
Στο νέο του βιβλίο, ο Lu Lei εξετάζει τους δύο αυτούς εμβληματικούς χαρακτήρες της νομισματικής θεωρίας: τον κάτοχο του Νόμπελ Ρόμπερτ Μαντέλ και τον αινιγματικό ιδρυτή του Bitcoin, Satoshi Nakamoto. Παρόλο που εκτιμά τη δουλειά τους, υποστηρίζει ότι κανείς τους δεν κατάφερε να βρει μία παγκόσμια νομισματική λύση. Αναλύει πώς τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του Bitcoin, θέτουν προκλήσεις και προσφέρουν δυνατότητες για τα μελλοντικά παγκόσμια νομισματικά συστήματα.

Σύμφωνα με τον Lu, ο Μαντέλ και ο Satoshi Nakamoto αντιπροσωπεύουν δύο αντίθετες πλευρές του οικονομικού φάσματος. «Ο τελευταίος είδε το Bitcoin που δημιούργησε να εξελίσσεται σε ένα εξαιρετικά ακριβό ψηφιακό περιουσιακό στοιχείο. Σήμερα, η ενέργεια που καταναλώνεται για την εξόρυξη των τελευταίων 2 εκατομμυρίων Bitcoin ετησίως αρκεί για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους για περισσότερο από έναν χρόνο», ανέφερε ο Lu, επισημαίνοντας πως «όσο πιο κοντά βρίσκεται το Bitcoin σε ένα περιουσιακό στοιχείο, τόσο πιο μακριά βρίσκεται από ένα ευρέως κυκλοφορούμενο νόμισμα.»
Ο Μαντέλ, που θεωρείται «πατέρας του ευρώ», θεωρητικοποίησε τις περιοχές με κοινό νόμισμα και απέτυχε στο όραμα της «ουτοπίας του δολαρίου». Αντίθετα, 16 χρόνια πριν, ο Satoshi Nakamoto συνέγραψε το whitepaper του Bitcoin, το οποίο επαινέθηκε από πολλούς ως ένα ριζοσπαστικό ψηφιακό νόμισμα που υποσχόταν οικονομική ελευθερία. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, το Bitcoin μετατράπηκε σε ένα περιουσιακό στοιχείο υψηλής αξίας, απομακρύνοντάς το από τον προορισμό του ως μέσο καθημερινής συναλλαγής.
Ο Lu προειδοποιεί πως οι μεγάλες οικονομίες θα πρέπει να αποφύγουν την ψηφιακή μετατροπή μόνο για τη μείωση του κόστους συναλλαγών, διατηρώντας ταυτόχρονα τη σταθερότητα του εθνικού νομίσματος. Εξετάζει, μέσα από τρεις τόμους της «Θεωρίας του Χρήματος», πώς η ψηφιοποίηση μπορεί να ξαναγράψει τους κανόνες της νομισματικής πολιτικής, τον ρόλο μιας κεντρικής τράπεζας και τη βιωσιμότητα ενός ενιαίου παγκόσμιου νομίσματος στην ψηφιακή εποχή.
Το Bitcoin, σύμφωνα με τον Lu, ενσωματώνει δύο σημαντικές προκλήσεις: την κατανάλωση ενέργειας και την αυξανόμενη αξία του. Ενώ εξελίσσεται η ψηφιακή οικονομία, το μέλλον του χρήματος παραμένει ανοιχτό. Άραγε θα ξεπεράσει το Bitcoin αυτά τα εμπόδια και θα γίνει ένα κατάλληλο μέσο ανταλλαγής, ή μήπως το μέλλον του χρήματος ανήκει στα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών; Η απάντηση, σύμφωνα με τον Lu, μάλλον βρίσκεται σε μια λεπτή ισορροπία μεταξύ καινοτομίας και σταθερότητας, αποδοτικότητας και διατήρησης της ακεραιότητας των εθνικών νομισμάτων.